Boeken die ik gelezen heb (2)

Onlangs las ik een boek uit dat ik al enige jaren in de kast had staan: Herman Hesse - Gertrud. Het is een meeslepend verhaal over een componist/violist die in zijn studententijd mank wordt door een ongeluk, veroorzaakt door dronken overmoed, om indruk te maken op een meisje. Niet alleen liefde, hartstocht en vriendschap zijn de thema's waar hij zijn hele bestaan mee worstelt, ook het componeren dat niet helemaal los te zien is van de andere drie is een (herkenbaar) strijdpunt:

... dat ten slotte datgene was waarvoor ik leefde en waarop ik aangewezen was om mijn leven zin te geven, wat was dat anders dan een jacht op schaduwen, het bouwen van luchtkastelen! Was het werkelijk waar dat dit zin had en een mens zijn leven kon vullen en rechtvaardigen, dit opeenstapelen van toonreeksen, dit bezeten spel met vormen, die in het beste geval iemand anders voor een uurtje aan een aangename tijdspassering hielpen?

(inderdaad, Duitstalige boeken lees ik in de vertaling, daar ik indertijd door het immer in beweging zijnde Nederlandse onderwijssysteem ondanks mijn brede interesse, vakken voortijdig moest "laten vallen". Dit maakt dat er in het Duits zelf meer dingen voor mij verloren gaan dan in de vertaling.)

Ze doen maar ...

Voor 50 eurocent gekocht in een tweedehands winkeltje op Schiermonnikoog deze zomer en in een ruk uitgelezen: drie korte verhalen, waarvan in de eerste een zwarte vrouw, na een aaneenschakeling van rassendiscriminerende ervaringen verzucht: "Ach, laat ze het dan ook maar jazz noemen.", nadat ze hoort wat een jazz-musicus met haar mondeling overgeleverd liedje heeft gedaan, dat ze hem verkocht heeft.
Een wat minder bekend werk van Jean Rhys, maar even meeslepend als The Wide Sargasso Sea